Μεταξύ πραγματικότητας και θρύλου στις μαρτυρίες του Ολοκαυτώματος

Μέσα στις επόμενες μέρες –αρχής γενομένης από σήμερα– θα δημοσιεύσουμε διάφορες μαρτυρίες που περιλαμβάνουν υπερβολές, φήμες, μύθους και διογκωμένες περιγραφές (όπως το δέρμα για αμπαζούρ ή τα περίφημα σαπούνια) ακόμη και από ειλικρινείς πρωτογενείς πηγές που δεν είχαν κανέναν λόγο να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα (όπως ο Ουμπέρ Λαπάιγ στο σημερινό 4ο μέρος του αφιερώματος, ο «πιθηκάνθρωπος» Ν. Αγγελόπουλος αύριο και ο Ισαάκ Κανέτι στο μεθαυριανό 2ο μέρος της συνέντευξής του στην εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ αμέσως μετά τον επαναπατρισμό του). Το γεγονός ότι ο επιζών ήταν αξιόπιστος και ειλικρινής δεν αναιρεί τις υπερβολές και τις μυθοπλασίες που μπορεί να περιέχει η μαρτυρία του, καθώς ο ανθρώπινος νους αναζητά συχνά τρόπους να διαχειριστεί το τραύμα και να κατανοήσει το απόλυτο Κακό. Το διαρκές ψυχολογικό βάρος, σε συνδυασμό με την έλλειψη πληροφόρησης και τις ασταμάτητες φήμες εντός του Λάγκερ, δημιουργούσαν ένα πλαίσιο στο οποίο ακόμη και ευσυνείδητοι αυτόπτες μάρτυρες υιοθετούσαν στοιχεία που μετατράπηκαν αργότερα σε υλικό συλλογικής μνήμης.