Ο Βιντάλ Σασούν ως μέλος της Ομάδας 43 στο μεταπολεμικό Λονδίνο

Όταν ήμουν παιδί, δεν γνώριζα τίποτα για το μίσος και το βάθος του, ούτε για τη θέση που κατέχει στα ανθρώπινα συναισθήματα και στην ιστορία του ανθρώπινου είδους. Η οικογένειά μου ζούσε εντός των ορίων της Petticoat Lane (ΣτΜ: αγορά του Λονδίνου), στον τέταρτο όροφο της γκρίζας πολυκατοικίας όπου στεγαζόταν ο φούρνος της κυρίας Κοέν – τα μπέιγκελ της ήταν το στήριγμά μας όταν πεινούσαμε. Όλος ο κόσμος μου ήταν εβραϊκός: από τα αγόρια που, σπρώχνοντας τα καροτσάκια τους, φώναζαν σε κόκνεϊ (ΣτΜ: λονδρέζικη διάλεκτος με ρίζες στην εργατική τάξη) για να πουλήσουν την πραμάτεια τους μέχρι το θείο μου, με το παρατσούκλι Kosher Jack, που δούλευε σε κρεοπωλείο στη Middlesex Street. Το κομμωτήριο όπου τελικά ξεκίνησα τη μαθητεία μου ήταν στον αριθμό 101 του Whitechapel Road, και ο “καθηγητής” Adolf Cohen, ο κομμωτής, έγινε μέντοράς μου.