Ο γολγοθάς του «Λόρι» ― Ένα ανθρωπόμορφο κτήνος, ο «Κομάντοφύρερ» Ες-Ες Μπλικ ― Έξι μέρες και έξι νύχτες ταξίδι χωρίς ούτε ένα κομμάτι ψωμί

Η δουλειά, ή μάλλον το μαρτύριο που λέγαμε «Λόρι», θεωρούνταν πειθαρχική τιμωρία. Στην πραγματικότητα, όμως, πολλοί σκλάβοι αυτού του πειθαρχικού κομμάντο ποτέ δεν έμαθαν γιατί τιμωρούνταν. Το «Λόρι» ήταν δουλειά σε ένα λατομείο που και στις μεγάλες ζέστες και στα μεγάλα κρύα ήταν πραγματική κόλαση. Για την εξόρυξη της πέτρας, οι κρατούμενοι δεν διέθεταν κανένα από τα γνωστά τεχνικά μέσα. Και ούτε ιδέα για μαύρη πυρίτιδα. Καταλαβαίνει κανείς εύκολα γιατί οι Ες-Ες δεν εμπιστεύονταν στους κρατουμένους τη χρήση εκρηκτικών υλών. Τα μόνα εργαλεία που είχε ο κρατούμενος λατόμος ήταν ένας μικρός μοχλός και ένα σφυρί. Με αυτά και με τα χέρια του έπρεπε να αποσπά μεγάλα κομμάτια πέτρας. Τους ογκόλιθους αυτούς όφειλε ύστερα να τους σηκώνει στους ώμους έως τα μικρά βαγονάκια, που τα μετέφεραν ύστερα πιο μακριά και ψηλά, στην πλαγιά του βουνού, στους «στάινμετς», τους λιθοξόους. Τα βαγονάκια αυτά, βαριά φορτωμένα, τα σέρναμε πάλι εμείς οι σκλάβοι, δεμένοι με μια αλυσίδα. Η εικόνα αυτή θύμιζε τους βαρκάρηδες του Βόλγα, αλλά ήταν απείρως πιο τραγική. Σκυμμένοι, σε μια αφάνταστη προσπάθεια, οι σκελετωμένοι αυτοί σκλάβοι των Ες-Ες ανηφόριζαν την πλαγιά σέρνοντας το φορτίο. Για την έλξη ενός μικρού τέτοιου βαγονιού, φορτωμένου με περίπου 3 τόνους πέτρας, χρειάζονταν περίπου 25-30 κρατούμενοι…