Παγωμένοι άνεμοι δέρνανε το Μπούχενβαλντ και άρρωστη ομίχλη έπνιγε τις μπαράκες. — Χλιδή, καζίνα και χορεύτριες για τους Ες-Ες — Και δίπλα οι χιλιάδες των ετοιμοθάνατων σκλάβων. — Μια μακάβρια στατιστική — 1.200 πτώματα γυμνά. — Καραβάνια στα χιόνια.

Μια προειδοποίηση του συγγραφέα: Δεν είμαι ήρωας. Προπαντός πρέπει να διευκρινίσω ότι δεν έγραψα αυτό το βιβλίο για μένα και ότι δεν είναι για κανένα λόγο πρόθεσή μου να εμπνεύσω τη συμπάθεια και τον οίκτο του αναγνώστη. Χιλιάδες και χιλιάδες πολιτικών αιχμαλώτων υπέστησαν μαρτύρια απείρως τρομερότερα από τα δικά μου στο Μπούχενβαλντ, όπου κλείστηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου περισσότεροι από 200.000 ελεύθεροι άνθρωποι από όλη την Ευρώπη. Αναρίθμητοι άνθρωποι πέθαναν εκεί. Δολοφονήθηκαν βάναυσα, βασανίστηκαν με αφάνταστο σαδισμό ή υπέκυψαν στην πείνα και την εξάντληση. Όλοι αυτοί πέθαναν γιατί η πιο φυσική λειτουργία του ναζισμού ήταν ο φόνος. Ό,τι ο πιο νοσηρός εγκέφαλος μπορούσε με δυσκολία να φανταστεί, ο ναζισμός το πραγματοποίησε. Προειδοποιώ τον αναγνώστη για τη φρικτή μου αφήγηση. Μα όση κι αν είναι η απέχθειά μας, πιστεύω πως πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να κοιτάξουμε από κοντά το φρικτό. Γιατί έτσι θα γνωρίσουμε την ακριβή σημασία του αγκυλωτού σταυρού.