60 άνθρωποι την ημέρα στις φλόγες των κρεματορίων — 70.000 νεκροί — Σκυλιά με στολή — Όπως στις ρωμαϊκές αρένες

Τα καροτσάκια που έκαναν το γύρο του στρατοπέδου για το μάζωμα των πτωμάτων κατέληγαν μπροστά στο κτίριο των φούρνων-κρεματορίων. Εκχύνανε το φορτίο τους στην αυλή, και εκεί τα στοιβαγμένα πτώματα περίμεναν τη σειρά τους να ριχτούν στις φλόγες. Πριν από τις 24 Αυγούστου 1944 υπήρχαν δύο φούρνοι: ο ένας μπορούσε να καίει οκτώ πτώματα και ο άλλος δύο. Ο τελευταίος όμως καταστράφηκε σε έναν βομβαρδισμό, και από τότε λειτουργούσε μόνο ο μεγάλος. Σαν να επρόκειτο για ξύλα κομμένα στο δάσος, αποσπούσαν από το σωρό ένα-ένα τα πτώματα και τα φούρνιζαν μ’ έναν απαίσιο ρυθμό. Πενήντα έως εξήντα νεκροί καίγονταν κάθε μέρα, και επιπλέον οι κρεμασμένοι. Δηλαδή γύρω στα εβδομήντα ανθρώπινα λείψανα την ημέρα. Ήρθαν όμως οι πρώτοι μήνες του 1945. Πλήθος κρατουμένων από άλλα στρατόπεδο πλημμύρισαν το Μπούχενβαλντ. Και οι μπαράκες περιείχαν κάθε μέρα και περισσότερα πτώματα. Και τα τρένα μετέφεραν αδιάκοπα κι άλλα.